ตู้คอนเทนเนอร์ถูกกักที่ท่าเรือสหรัฐฯ ด้วยเหตุผลสั้น ๆ ไม่กี่ข้อ และแทบไม่มีข้อใดแปลกประหลาด เอกสารด้านล่างคือความต่างระหว่างการปล่อยผ่านตามปกติกับการจมอยู่หนึ่งสัปดาห์

สี่เอกสารที่ไปกับทุกพิธีการ

  • ใบกำกับสินค้า ราคาต่อหน่วยจริง Incoterm ประเทศถิ่นกำเนิด และคำอธิบายที่เจ้าหน้าที่จัดพิกัดได้
  • ใบรายการบรรจุ จำนวนชิ้น ขนาดกล่อง น้ำหนักรวมและน้ำหนักสุทธิ พร้อมเครื่องหมายที่ตรงกับกล่อง
  • เอกสารขนส่ง ใบตราส่งสินค้าหรือ AWB โดยผู้รับสินค้าต้องตรงกับผู้นำเข้า
  • ข้อมูลพิธีการ พิกัดสินค้า มูลค่า การคำนวณอากร และข้อมูลหนังสือค้ำประกัน ที่นายหน้าเป็นผู้ยื่น

ISF ต้องยื่นก่อนบรรทุกสินค้า

Importer Security Filing (ISF หรือที่เรียกกันว่า 10+2) ต้องถึงศุลกากรสหรัฐฯ ก่อนสินค้าถูกบรรทุกที่ท่าเรือต่างประเทศ ข้อมูลที่ต้องมีคือผู้ขาย ผู้ซื้อ ผู้รับสินค้า ผู้ผลิต ผู้รับปลายทาง ประเทศถิ่นกำเนิด พิกัดสินค้า สถานที่บรรจุตู้ และผู้รวมสินค้า

การยื่นช้าหรือไม่ครบอาจทำให้เกิดค่าปรับ และต้นทุนจริงมักหนักกว่าค่าปรับ เพราะสายเรืออาจปฏิเสธการบรรทุก และสินค้าต้องรอรอบถัดไปทั้งรอบ

หนังสือค้ำประกันและผู้นำเข้า

ผู้นำเข้าต้องมีหนังสือค้ำประกันศุลกากรก่อนยื่นพิธีการครั้งแรก แบบครั้งเดียวสำหรับงานครั้งเดียว หรือแบบต่อเนื่องหากนำเข้าประจำ บริษัทต่างชาติสามารถนำเข้าในสหรัฐฯ ได้ แต่ต้องมีตัวแทนที่พำนักในสหรัฐฯ และหมายเลข EIN นี่เป็นอีกเหตุผลที่ผู้ขายรายใหม่นิยมใช้ DDP

เอกสารเพิ่มตามประเภทสินค้า

  • อาหาร เครื่องสำอาง ยา และอุปกรณ์การแพทย์: การขึ้นทะเบียน FDA และการแจ้งล่วงหน้า
  • อุปกรณ์ไร้สายและวิทยุ: ข้อมูลการรับรอง FCC
  • สารเคมีและสินค้าอุปโภคบางประเภท: คำแถลง EPA หรือ TSCA
  • บรรจุภัณฑ์ไม้: เครื่องหมาย ISPM 15 ซึ่งตรวจที่พาเลท ไม่ใช่ที่ใบกำกับ
  • สิ่งทอและเสื้อผ้า: ส่วนประกอบเส้นใย ประเทศถิ่นกำเนิด และข้อมูลผู้ผลิตที่ถูกต้อง

ข้อผิดพลาดเล็ก ๆ ที่ทำให้สินค้าติด

  • ใบกำกับเขียนว่า ตัวอย่าง หรือ ของขวัญ โดยไม่อธิบายสินค้าและลักษณะธุรกรรม
  • ใบรายการบรรจุคัดลอกจากออเดอร์ก่อน จำนวนกล่องจึงเป็นเลขเก่า
  • ไม่มีเครื่องหมายถิ่นกำเนิดบนสินค้าหรือบรรจุภัณฑ์ขายปลีก
  • พาเลทไม้ไม่มีตรา ISPM 15 ที่มองเห็นได้
  • ชื่อผู้รับสินค้าไม่ตรงกับผู้นำเข้าแบบตัวต่อตัว

หากส่งแบบ DDP พิธีการจะเตรียมโดยฝ่ายตัวแทนขนส่ง ขอดูผลการจัดพิกัดและการประเมินอากรก่อนเรือออก เพราะการแก้หลังสินค้าถึงช้ากว่าและแพงกว่าการถามก่อนออกเดินทาง