ใบรับรองถิ่นกำเนิดคือจุดที่เงื่อนไขการค้าประสานกับพิธีการศุลกากรจริง ๆ: อินโคเทอมกำหนดว่าใครทำเอกสาร กฎถิ่นกำเนิดกำหนดว่าเอกสารนั้นมีค่าแค่ไหนที่ปลายทาง คำถามเก้าข้อด้านล่างคือคำถามที่เข้ามาที่โต๊ะนี้บ่อยที่สุด เรียงตามลำดับที่มักเกิดขึ้น

1. ใบรับรองถิ่นกำเนิดรับรองอะไรกันแน่

รับรองว่าสินค้าผลิตในประเทศที่ระบุ โดยมีหน่วยงานออกเอกสารรับรอง ซึ่งมักเป็นหอการค้า และบางข้อตกลงกำหนดให้เป็นศุลกากร ใบแจ้งหนี้เชิงพาณิชย์คือคำกล่าวอ้างของคุณเอง ส่วนใบรับรองคือการยืนยันจากบุคคลที่สาม ใบรับรองแบบได้สิทธิเพิ่มอีกชั้น คือยืนยันว่าสินค้าเป็นไปตามกฎถิ่นกำเนิดของข้อตกลงนั้น ซึ่งเป็นเงื่อนไขให้ขออัตราที่ต่ำกว่าได้

2. สินค้าของฉันต้องใช้ใบรับรองแบบไหน

ขึ้นกับประเทศปลายทางและข้อตกลง ไม่ใช่ความต้องการของผู้ขาย ใบรับรองทั่วไปรองรับการใช้งานที่ไม่ใช่สิทธิ เช่น การแสดงถิ่นกำเนิด ขอบเขต AD/CVD และข้อกำหนดในสัญญาซื้อขาย FORM E ใช้กับกรอบอาเซียน–จีน ส่วนใบรับรอง RCEP ใช้เมื่อทั้งสองฝ่ายเป็นสมาชิกและเข้าเกณฑ์กฎถิ่นกำเนิด เมื่อโครงการ GSP ถูกยกเลิก แบบฟอร์มนั้นก็ไม่ได้สิทธิอีก วิธีที่ใช้ได้จริงคือถามตัวแทนศุลกากรปลายทางว่าจะขออัตราใด แล้วย้อนกลับมาที่เอกสาร

3. ใครเป็นคนทำใบรับรองในแต่ละเงื่อนไข

หน้าที่ออกเอกสารไปตามความรับผิดชอบในการส่งออก ซึ่งเงื่อนไขมักกำหนดให้เป็นของผู้ขาย สิ่งที่เปลี่ยนคือใครได้ประโยชน์

เงื่อนไขใครยื่นใบรับรองใครได้สิทธิภาษี
FOB / CIFผู้ขาย ก่อนการขนส่งผู้ซื้อ ในฐานะผู้นำเข้า
DDU / DAPผู้ขาย ก่อนการขนส่งผู้ซื้อ หลังเคลียร์ของ
DDPฝ่ายที่ทำหน้าที่ผู้นำเข้าฝ่ายผู้นำเข้า ต้องตกลงเป็นลายลักษณ์อักษร

4. HS บนใบรับรองไม่ตรงกับตอนสำแดง เกิดอะไรขึ้น

สิทธิลดภาษีจะเสี่ยงทันที หากใบแจ้งหนี้ ใบรับรอง และใบขนไม่ตรงกัน เท่ากับเชิญให้ตรวจ และการขอสิทธิจากพิกัดที่ไม่สอดคล้องอาจถูกปฏิเสธ พร้อมประเมินภาษีย้อนหลังและค่าปรับ พิกัดควรตัดสินครั้งเดียวให้จบก่อนออกเอกสารทั้งสามฉบับ แก้ทีหลังย่อมแพงกว่าตรวจก่อน

5. ใช้ใบแจ้งหนี้จากบุคคลที่สามได้ไหม

หลายข้อตกลงอนุญาต หากใบรับรองระบุในช่องที่กำหนด และถิ่นกำเนิดยังเป็นประเทศผู้ผลิต ไม่ใช่ผู้ที่ออกใบแจ้งหนี้ ใบรับรองทั่วไปมักอนุญาตเช่นกัน แต่ไม่ใช่ทุกกรณี ต้องดูข้อความในข้อตกลง และนี่คือจุดที่เอกสารซึ่งกรอกถูกต้องถูกปฏิเสธที่ปลายทางบ่อยที่สุด

6. ถ่ายลำที่ฮ่องกงหรือสิงคโปร์ สิทธิยังอยู่ไหม

อยู่ได้ หากระหว่างถ่ายลำไม่มีอะไรนอกจากการขนถ่าย เก็บสินค้า แยกสินค้า หรือติดเครื่องหมายใหม่สำหรับตลาดปลายทาง และอยู่ได้ก็ต่อเมื่อเอกสารพิสูจน์ได้ การบรรจุใหม่หรือติดฉลากใหม่เกินกว่าที่กฎอนุญาตทำให้สิทธิหลุด และภาระพิสูจน์อยู่ที่ผู้นำเข้าตอนขอสิทธิ ควรเก็บใบตราส่งตลอดเส้นทาง บันทึกท่าเรือ และวันที่ให้ครบ

7. ส่งออกไปสหรัฐฯ ต้องมีใบรับรองถิ่นกำเนิดไหม

ไม่ใช่เพื่อลดภาษี สหรัฐฯ ไม่มีข้อตกลงสิทธิพิเศษกับเอเชียส่วนใหญ่ ใบรับรองจึงไม่ลดอัตราโดยตัวเอง แต่ถิ่นกำเนิดยังกำหนดสามเรื่อง คือการแสดงถิ่นกำเนิด คำสั่ง AD/CVD ครอบคลุมหรือไม่ และบัญชีภาษีเพิ่มเติม สิ่งที่ต้องมีคือหลักฐานการแปรสภาพอย่างมีนัยสำคัญ ไม่ใช่ใบรับรองสิทธิ

8. ออกใบรับรองผิด แก้ได้ไหม

ได้ ผ่านหน่วยงานผู้ออกเอกสาร โดยแก้ไขหรือออกใหม่และส่งต้นฉบับส่วนเกินคืน ใบรับรองสิทธิมักมีอายุสิบสองเดือนและใช้ตอนนำเข้า การแก้จึงต้องเสร็จก่อนยื่นใบขน เมื่อยื่นขอสิทธิบนเอกสารผิดแล้ว การถอนต้องเกี่ยวข้องทั้งผู้นำเข้า ตัวแทน และหน่วยงานผู้ออกเอกสาร

9. ใน DDP เงินที่ประหยัดได้เป็นของใคร

เป็นของฝ่ายที่สำแดงในฐานะผู้นำเข้า ซึ่งใน DDP มักเป็นผู้ให้บริการ ไม่ใช่ผู้ขาย เรื่องนี้ไม่ผิด แต่ควรเขียนให้ชัด หากใช้อัตราตามข้อตกลงได้แต่ราคาตั้งบนฐานที่ไม่ได้ใช้สิทธิ ส่วนต่างจะอยู่ฝั่งผู้นำเข้า การเขียนหนึ่งบรรทัดในใบเสนอราคาว่าสิทธิเป็นของใคร คือข้อที่ต่อรองถูกที่สุดและโต้แย้งยากที่สุดในภายหลัง

ก้าวต่อไป

ส่งเส้นทาง ชนิดสินค้า และ HS ที่คุณจะใช้สำแดงมาให้เรา เราจะยืนยันว่าปลายทางรับใบรับรองใด ใครควรเป็นคนทำตามเงื่อนไขของคุณ และส่วนต่างภาษีน่าจะอยู่ที่เท่าไร หากเป็นสินค้าที่กำลังขนอยู่และต้องตอบเร็ว ทักทีมปฏิบัติการทาง WhatsApp: +86 135 0963 1114.