ตุลาคม ผู้ขายโคมไฟจากเชินเจิ้นส่ง 40HQ ไปลอสแอนเจลิสแบบ DDP ส่งเข้าคลังของบุคคลที่สามในออนแทรีโอ รัฐแคลิฟอร์เนีย ศุลกากรปล่อยตู้วันที่ 3 คลังมีช่องลงของว่างช่องแรกวันที่ 10 ค่าตู้ 7 วันโผล่มาเป็นบิลตอนสิ้นเดือน ส่งถึงคนที่จองระวางแต่แรก นั่นคือผู้ขาย
เรื่องนี้ไม่มีอะไรแปลก และนั่นแหละประเด็น ใบเสนอราคา DDP คิดบนรอบปกติ: ขนถ่าย พิธีการศุลกากร ใช้เวลาไม่กี่วันในระยะฟรีของสายเรือ แล้วก็ส่งของ เวลารออยู่นอกแบบจำลองนั้น จึงไม่โผล่ในใบเสนอราคาเลย
สองค่าใช้จ่าย สองนาฬิกา
คนมักเรียกทั้งสองอย่างว่า "ค่าตู้ค้าง" แล้วก็เถียงกันเรื่องบิล จริง ๆ มันคือนาฬิกาสองเรือนที่เริ่มเดินคนละจังหวะ
| ค่าใช้จ่าย | เริ่มนับเมื่อไร | หน้าตาเป็นอย่างไรในงาน DDP |
|---|---|---|
| ค่าค้างท่า | หลังหมดระยะฟรี ขณะตู้ยังอยู่ในลานท่า | ไม่มีคนมารับตู้: ไม่มีนัด ไม่มีใบปล่อย ไม่มีรถ |
| ค่าคืนตู้ช้า | ตั้งแต่ยกตู้ออกจนยกคืน เกินวันที่ให้ฟรี | ตู้ออกไปแล้วไม่กลับมาตามเวลา: คลังเต็มคิว ไม่มีชานชาลา ไม่มีรถยก |
| ระยะฟรี | ปกติ 4 ถึง 7 วันนับจากขนลง สายเรือเป็นคนกำหนด ไม่ใช่ฟอร์เวิร์ดเดอร์ | ตัวเลขเดียวที่เปลี่ยนราคาคงที่ให้กลายเป็นราคาเปิดปลาย |
ทำไมบิลไปถึงผู้ขาย
ค่าค้างท่ากับค่าคืนตู้ช้า เรียกเก็บจากคนที่มีสัญญากับสายเรือ ในเงื่อนไข DDP คนจองระวางคือผู้ขาย สายเรือจึงออกบิลถึงฟอร์เวิร์ดเดอร์ของผู้ขาย แล้วฟอร์เวิร์ดเดอร์ออกบิลถึงผู้ขาย ผู้ซื้อไม่เคยเห็นค่านี้ เพราะเขาจ่ายราคาถึงประตูไปแล้ว และ在他看来ราคานั้นควรครอบคลุมทุกอย่าง
จุดที่สวนทางอยู่ตรงนี้: DDP ยกความเสี่ยงเรื่องพิธีการนำเข้าให้ผู้ขาย และพาความเสี่ยงของทุกอย่างที่ปลายทางซึ่งนับเป็น "วัน" มาด้วย ใบเสนอราคา DDP ที่ไม่บอกว่าให้ฟรีตู้กี่วัน ไม่ใช่ราคาคงที่ แต่เป็นราคาที่เปิดปลายไว้
สามเรื่องที่กินระยะฟรี
- ตารางของคลัง ฤดูพีค คลังฝั่งตะวันตกอาจให้นัดรับของล่วงหน้าถึงหนึ่งสัปดาห์ การส่งของ "จัดไว้แล้ว" แต่คอขวดคือช่องนัดนั้น
- การตรวจสอบตอน clearance การถูกกักไม่ต่อระยะฟรีให้ ตู้จอดอยู่ นาฬิกาเดินต่อไป และตัวแทนออกของก็หยุดมันไม่ได้
- ลงของไม่ได้ ผู้รับที่ไม่มีชานชาลา ไม่มีรถยก ไม่มีคนในวันนั้น ย่อมขน 40HQ ไม่ทันและคืนตู้ไม่ทัน ค่าคืนตู้ช้าเริ่มนับตอนคืนช้า ไม่ใช่ตอนลงของเสร็จ
ใส่เป็นบรรทัดหนึ่งใน landed cost
ทำเหมือนภาษีหรือค่าตัวแทนออกของ คือแยกเป็นบรรทัดของตัวเอง ก่อนเสนอราคา ถามฟอร์เวิร์ดเดอร์สองตัวเลข: จำนวนวันฟรีที่ท่าปลายทาง และอัตราต่อวันหลังหมดฟรี แยกตามขนาดตู้ จากนั้นเขียนบรรทัดนี้ลงในข้อเสนอด้วยภาษาง่าย ๆ: รวมส่งถึงภายใน N วันหลังปล่อยตู้ ส่วนที่เกินคิดตามจริงพร้อมใบแจ้งของสายเรือแนบ
คนที่ทำแบบนี้จะไม่ต้องกลืนค่าใช้จ่ายเงียบ ๆ ตอนสิ้นเดือน คนที่ไม่ทำมักรู้ตัวตอนที่ผู้ซื้อบอกให้ส่งวันศุกร์ แต่คลังเปิดวันอังคาร
ห้าอย่างที่โต๊ะปฏิบัติการทำก่อนจองระวาง
- ขอตัวเลขระยะฟรีเป็นลายลักษณ์อักษร แยกตามสายเรือและท่า แล้วเก็บไว้กับใบจอง
- ขอเวลาใบปล่อยตู้จากตัวแทนออกของในวันนั้น ไม่ใช่รอสิ้นเดือน
- ล็อกนัดลงของที่คลังก่อนเรือออก ไม่ใช่หลังเรือเข้าเทียบท่า
- ระบุคลังสำรองที่รับตู้ได้หากบอกล่วงหน้าสองวัน
- ใส่ประโยคเรื่องวันเกินไว้ในข้อเสนอ และในใบสั่งซื้อที่ส่งให้ซัพพลายเออร์
เอกสารที่ใช้จบการเถียง
- เวลาใบปล่อยตู้จากตัวแทนออกของ และหนังสือแจ้งตรวจสอบถ้ามี
- บันทึกยกตู้ออกและคืนตู้ของตู้ใบนั้น
- ใบยืนยันนัดของคลัง พร้อมวันที่ขอนัดครั้งแรก
- ใบแจ้งค่าค้างท่าและค่าคืนตู้ช้าของสายเรือ แยกตามวันและเลขตู้
บันทึกสั้น ๆ จากโต๊ะ: ค่าระวางต่อรองกันทุกสัปดาห์ แต่เวลารอไม่มีใครต่อรองจนกว่าบิลจะมา การป้องกันที่ถูกที่สุดคือหนึ่งประโยคในใบเสนอราคา กับการขอนัดเร็วขึ้นอีกไม่กี่วัน
ถ้าคุณกำลังเสนอราคา DDP จากเชินเจิ้นไปสหรัฐ และอยากให้วันรอถูกคิดไว้ก่อนผู้ซื้อจะถาม ส่งเส้นทาง ขนาดตู้ และที่อยู่ผู้รับมาทาง WhatsApp เราจะตอบกลับพร้อมระยะฟรี อัตราต่อวัน และช่วงเวลาส่งในข้อความเดียว